Qazax şairi Kuralay Omarın şeiri

0

Qazax şairi Kuralay Omarın şeirini təqdim edir

Бір күдікпен алысып,
Бір үмітті үзбейміз.
Бірде көктем жанымыз, бірде солғын күздейміз.
Тұнжыраған сәттерде көктен сұрап медетті,
Жүректегі құдайды неге аспаннан іздейміз?

Құс – қиялмен қалықтап, жұлдыздарға жетемін,
Түс сияқты бұл жалған,
Елес сынды мекенім.
Тым алыстан…
Ғарыштан қол созардай бір күні,
Ұмытамын тәңірдің өз ішімде екенін.

Налимыз да тағдырға, артып кейде мың өкпе,
Адасамыз тұманда,
Тұншығамыз түнекте.
Біз қорқатын тозақ та,
Біз күтетін жұмақ та,
Рақымы мол құдай да
Жырақта емес, жүректе.

 

ŞƏRH ƏLAVƏ ET

Please enter your comment!
Please enter your name here

6 + 13 =